IMG_0155.jpeg
IMG_0133.jpeg
IMG_0137.jpeg
IMG_0180.jpeg
IMG_0174.jpeg
IMG_0269.jpeg
IMG_0140.jpeg
IMG_0233.jpeg
IMG_0269.jpeg
IMG_0286.jpeg
IMG_0313.jpeg
IMG_0346.jpeg
IMG_0363.jpeg

De Wandeling

 

Jeroen Henneman (1942), schilder, tekenaar, beeldhouwer en theater- en televisiemaker

 

Mijn beelden zijn staande tekeningen, op de lucht getekend

 

Jeroen Henneman heeft vijf beelden in de openbare ruimte staan in Amsterdam. Een autorit en wandeling langs de kunstwerken. 

 

Tekst en foto’s van Koos de Wilt voor Collect

 

De wandeling begint bij de kunstenaar thuis op de Amsterdamse Vossiusstraat, een chique straat uitkijkend op het smalle stuk van het Vondelpark. Het atelier op de derde verdieping neemt de hele etage in beslag met overal schilderijen, tekeningen en beelden van Henneman zelf. Het is opvallend opgeruimd. Zoon Hawick heeft het atelier gebruikt op voorwaarde dat hij het zou opruimen. Aan de muur een werk van de zoon met geordende plankjes en Yves Klein-achtige blauwe vlakken. Vader is er tevreden over. Elders in het riante huis kunst aan alle muren van collega-kunstenaars. Van Voskuil, Munch, Toon Verhoef, Schoonhoven, Remco Campert, Roy Lichtenstein, Berend Strik, Mangold, Fontana, Michiel van Nieuwkerk. Sol LeWitt, Marinus Boezem, Manzoni, Ad Dekkers, Jan Dibbets, Robert Zandvliet, Man Ray, Donald Judd en ga zo maar door. Hierboven maakt Henneman de tekeningen en schilderijen en op de begane grond de modellen. Veel van zijn werk bevindt zich op het snijvlak van wat hij op de verschillende etages maakt. 

 

‘De Schreeuw is pas ontstaan toen ik er vrede mee had.’

De kunstenaar neemt de interne lift naar beneden naar de timmerwerkplaats op de begane grond. Daar overal modellen in verschillende fases van gereedheid. Een van die modellen is wat hij maakte voor de Rechtbank Rotterdam. ‘Dat is net klaar, het is een enorm, stalen, witpoedergecoat beeld geworden waarbij je door een reeks gaatjes dwars door dossiers heen kijkt. Dat is de rechtspraak.’ Ook hier en daar wat modellen van De Kus, twee lijnen die twee gezichtsprofielen vormen die elkaar kussen. Henneman: ‘Ik was altijd al op zoek naar de symbiose tussen tekening en object. Het begon met De Kus, die ontstond toen ik aan het werk was met een soldeerbout en zilverdraad. Al spelend ontstond iets wat op een kus leek. Ik zag het als een ruimtelijke tekening.’ 

 

Het Wiel