DSC05172.JPG

Els Blokker-Verwer met haar man Jaap Blokker

DSC05240.JPG

Greet van Cooten van Jan Sluijters, de beelddrager van de tentoonstelling

cover_UEU9RHVGN.png
DSC05187.JPG

Tussen de schilderijen is conservator Roby Boes nog druk in de weer om de tentoonstellingsfilmpjes.

DSC05206.JPG

Els Blokker bij ‘Meisje met zonnehoed’ van Jo Koster. ‘Ik vind dat nog steeds een plaatje.'

DSC05197.JPG

De eerste aankoop van Jaap Blokker en zijn vrouw Els, de pastel ‘Jonge vrouw voor een spiegel’ van Leo Gestel. 

DSC05218.JPG

Els' favoriet, Femie van Charlotte van Pallandt.

DSC05195.JPG
d3ad87_a6817b4c536248bd9f6d7ed54169d1b7_mv2_edited.png
image001.gif

'‘Avond’ van Jan Toorop is kunsthistorisch heel belangrijk, passend bij de opbouw van de collectie, maar daar heb ik persoonlijk minder mee.'

DSC05228.JPG

De Nardinc-Collectie bestaat uit een groot aantal naakten van Ferdinand Erfmann, Toon Kelderen en veel van Jan Sluijters.

DSC05211.JPG
DSC05272.JPG

Els Blokker met Jan Rudolph de Lorm, museumdirecteur van het Singer Laren 

DSC05255.JPG

'Ik heb nu ook weer ruimte voor nieuw werk, zoals voor schilderijen van Paul de Lussanet.'

Wandelen met Els Blokker-Verwer door de tentoonstelling bij Singer Laren

‘Singer is mijn tweede thuis’

 

Een selectie van zeventig van de 117 werken van de Collectie Nardinc hangen op de tentoonstelling ‘Sluijters en de modernen’. Collectie Nardinc, een overzichtstentoonstelling naar aanleiding van de schenking van de privé-collectie van Els en Jaap Blokker-aan  Singer Laren. Een wandeling langs de persoonlijke hoogtepunten van een leven lang verzamelen.

 

Tekst & beeld van Koos de Wilt voor COLLECT

De collectie hing in hun woning in Laren, een verzameling met vooral Nederlandse modernisten, de avant-garde van na het impressionisme. Ruim veertig werken van Jan Sluijters, die in Laren zijn meest vernieuwende luministische schilderijen maakte, en daarnaast werk van tijdgenoten als Leo Gestel, Kees van Dongen, Kees Maks, Jan en Charley Toorop en vele anderen. Na het overlijden van Jaap Blokker in 2011 beheerde zijn weduwe Els het werk en zocht, toen ze kleiner wilde gaan wonen, een plek om de collectie met het grote publiek te delen. Uiteindelijk werd dat de schenking van de Collectie Nardinc aan Singer Laren in hun woonplaats, de meest logische plek volgens mevrouw Els Blokker. Naast de privécollectie maakte ze ook de aanbouw mogelijk van de nieuwe Nardinczalen, evenals het toekomstige behoud en beheer van de collectie.

 

‘Femie stond bij de ingang van ons huis en elke keer als ik er voorbijliep groette ik Femie en streelde haar vaak over haar hoofdje. Ik mis haar het meeste.’

Waar Anna en William Singer honderd jaar geleden ophielden met verzamelen - met natuurschilders en Nederlandse Impressionisten van eind negentiende eeuw - begon het echtpaar Blokker met verzamelen met de kunst van begin twintigste eeuw, de kunst van het modernisme, de stroming die zich afzette tegen de voorgaande periode. Voorafgaand aan de opening wandelt de kunstverzamelaar door de nog lege zalen van de tentoonstelling. Ze heeft nog wat aanpassingen kunnen doen, zoals Charley Toorops zonovergoten werk ‘Port de Villefrance’ van 1934, een schilderij waaraan Els bijzondere herinneringen heeft. Ook ‘Femie’, een bronzen beeld van 1929 van Charlotte van Pallandt, heeft nu prominente gekregen in de tentoonstelling. Vanaf de ingang is ze via een doorkijkje te zien. Els Blokker: ‘Het beeld stond bij de ingang van ons huis en elke keer als ik er voorbijliep groette ik Femie en streelde haar vaak over haar hoofd. Ik mis haar het meeste.’ Jan Rudolph de Lorm, museumdirecteur van Singer Laren, begroet Els en benadrukt dat ze altijd kan aankloppen als ze een werk mist en het even terug wil hebben. Misschien vraagt ze ‘Meisje met zonnehoed’ van Jo Koster nog wel een keertje terug om een tijdje thuis te komen: ‘Ik vind dat nog steeds een plaatje. Zo’n schatje en tegelijkertijd een beetje brutaal.’ Ook aan het landschap ‘Mallorca’ van Leo Gestel heeft ze mooie herinneringen en aan het vrolijke ‘Bevrijdingsfeest’ dat Willy Boers in 1945 schilderde.

 

Florence

De tentoonstelling opent met twee portretten, een schilderij van Jaap Blokker dat Piet van den Boog in 2011 schilderde en daarnaast een foto van zijn echtgenote die Erwin Olaf kortgeleden hier in het museum maakte. Els wandelt de zalen in. Tussen de schilderijen is conservator Roby Boes nog druk in de weer om de tentoonstelling te filmen. Roby deed uitgebreid onderzoek, schreef veel van de teksten voor het boek en stelde samen met Jan Rudolph de Lorm de tentoonstelling samen. Voor de tentoonstelling en het boek moest Els ver teruggaan in haar geheugen over hoe het allemaal ook alweer is gegaan. ‘Het begon allemaal toen Jaap begin jaren zestig een taalcursus deed in Florence. Hij leerde Italiaans en kunstgeschiedenis kwam erbij en daar was hij door gegrepen. Wij ontmoetten elkaar een paar jaar later op de Jaarbeurs. Ik deed in die tijd Schoevers en hielp mijn vader in zijn stand met luxe metaalwaren. Jaap was er met zijn moeder om inkopen te doen. We trouwden in 1967.’ Het kunst verzamelen volgde niet veel later. ‘De man van mijn zusje studeerde kunstgeschiedenis en zette ons aan om ook kunst te verzamelen. We gingen meestal op de zondagen naar de kijkdagen van de veilinghuizen. In 1972 kochten we bij een antiquair in Zeist onze eerste twee kunstwerken: een pasteltekening van Leo Gestel en een aquarel van Suze Robertson.’ De pastel ‘Jonge vrouw voor een spiegel’ hangt nu op zaal en Els Blokker wandelt ernaartoe. ‘Het pastel kostte toen zo’n 600  gulden, niet zo veel als je voor een schilderij zou betalen. We waren nog maar kort getrouwd en hadden nog niet zoveel geld. We hebben ook gekozen voor de Nederlandse schilders omdat de Franse impressionisten ook toen al voor ons niet te betalen waren.’

 

Dankzij beide verzamelingen is Singer Laren nu de plek waar permanent het verhaal van het Nederlands impressionisme en modernisme te zien zal zijn.

Tijdens de kijkdagen kwam het echtpaar een andere verzamelaar tegen, Renée Smithuis. ‘Zij heeft ons enorm geholpen bij het samenstellen van onze collectie’, vertelt de verzamelaar. ‘In 2014 is zij ons voorgegaan door een deel van haar kunstverzameling te schenken aan Singer Laren, in haar geval van Nederlandse expressionisten en de Bergense School in het bijzonder.’ Dankzij beide verzamelingen is Singer Laren nu de plek waar permanent het verhaal van het Nederlands impressionisme en modernisme te zien zal zijn. Els Blokker loopt naar een werk dat haar verbindt aan haar vriendin. ‘Voor dit schilderij had ik met Jaap een limiet afgesproken. Ik was toen samen met Renée naar de veiling gegaan en we hebben toen een paar keer extra onze hand opgestoken. Heel spannend! We moesten het gewoon hebben! Later liepen we op de TEFAF en vertelde een bekende kunsthandelaar dat er een idioot was die vijftigduizend gulden had betaald voor een Jan Sluijters. Waarop Jaap zei: “Die idioot staat naast u!” Maar ook mijn man was er blij mee. Onze verzameling was begonnen met veel werk van de Romantische School, veel koetjes en kalfjes, paarden en stadsgezichten, maar het keerpunt was dit ‘Landschap in Laren’ van Jan Sluijters.’

 

‘We wilden vrolijk en enthousiast worden van de kunstwerken die onze leefomgeving verrijkten. We wilde ons omringen met de kleurige kant van het leven. Daar horen ook de naakten bij.'